Yüreğir Belediye meclis üyelerine ve başkan vekiline çağrı!

EDİTÖR’DEN

Köylünün tarlasından elinizi çekin! Üreticiyi icrayla değil, üretimle yaşatın!
2024 yerel seçimleri öncesinde belediye başkan aday adaylığı sürecimde Yüreğir’in merkezini ve kırsal mahallelerini dolaştım. İnsanları dinledim, sorunlarını yerinde gördüm, köylümüzün ve üreticimizin beklentilerini öğrendim.
O ziyaretlerde çiftçilik yapan köylülerimizin önemli bir şikâyetiyle karşılaştım: Tarımsal üretim yaptıkları tarlalarından emlak vergisi alınması.
Köylülerimiz bu uygulamanın kaldırılmasını istiyordu.
Ben de Yüreğir Ziraat Odası ile birlikte çalışarak çiftçinin lehine ne yapılması gerekiyorsa yapacağımı söyledim.
Hatta Ziraat Odası Başkanımızı ziyaret ederek konuyu ayrıntılı biçimde görüştüm.
Türkiye’deki benzer uygulamalar hakkında bilgi aldım ve çiftçimizin lehine gerekli girişimlerde bulunacağımı ifade ettim.
Ben aday olmadım.
Ancak seçilen belediye yönetimi döneminde de bu uygulama başlatılmadı.
Sonrasında Belediye Başkanı Ali Demirçalı görevden alındı. Yerine, AKP’li bir meclis üyesi, bazı CHP’li meclis üyelerinin de desteğiyle başkan vekili seçildi.
Ve ne oldu?
Yeni yönetimin ilk icraatlarından biri, köylünün tarlasına emlak vergisi uygulamak oldu.
Bununla da yetinilmedi; üreticiler hakkında icra takipleri başlatıldı.
İcra takibine düşürülen çok sayıda tarım üreticisi beni arayarak yaşadıkları mağduriyeti anlattı.
Şimdi soruyorum: Yüreğir’in köylüsü hangi suçun bedelini ödüyor? Ülkenin gıda ihtiyacını karşılamak için üretmeye çalışmak mı suçları?
Çiftçinin tarlası vergi kaynağı değil üretimin temelidir!Dünyada birçok ülkede tarımsal üretimi korumak, üreticiyi desteklemek ve gıda güvenliğini sağlamak devlet politikalarının temel konuları arasındadır.
Bizde ise üretici, artan girdi maliyetleri, pahalı mazot, gübre, tohum, sulama ve işçilik giderleriyle mücadele ederken bir de üretim yaptığı toprağından emlak vergisi yüküyle karşı karşıya bırakılıyor.
Çiftçinin üretim sürecini anlamadan vergi politikası oluşturulamaz.
Çiftçi altı ay, bazen daha uzun süre cebinden para harcar. Tarlasını eker, bakımını yapar, sulamasını gerçekleştirir, hasadını bekler. Ürünü sattığında elde ettiği paranın önemli bir bölümünü yeniden üretime yatırmak zorundadır.
Geriye kalanla ailesini geçindirmeye, borçlarını ödemeye ve bir sonraki üretim dönemine hazırlanmaya çalışır.
Üstelik çoğu zaman bütün bu çabanın sonunda elinde yeterli gelir bile kalmaz!
Şimdi siz bu üreticinin sırtına bir de emlak vergisi ve icra yükü bindiriyorsunuz.
Hangi üretim politikasından, hangi köylü dostu belediyecilik anlayışından söz ediyorsunuz?
Elbette herkes kazandığı gelir üzerinden vergisini ödemelidir. Vergi, kamu hizmetlerinin finansmanında temel bir sorumluluktur. Ancak vergi sisteminin amacı üretimi cezalandırmak değil, adil bir biçimde kamu gelirini sağlamaktır.
Üretimden elde edilen gelir ile üretimin gerçekleştirildiği araç aynı şey değildir.
Çiftçinin tarlası, onun fabrikasıdır. Tarlasını vergilendirmekle kalmayıp icra yoluyla baskı altına almak, doğrudan üreticinin yaşamına ve üretimin devamlılığına müdahaledir.
Ülkemizde vergi sisteminin adaleti tartışılırken, büyük sermayenin ve kayıt dışı ekonomik ilişkilerin yarattığı sorunlar ortadayken, çözümü geçimini toprağından sağlamaya çalışan köylünün cebinde aramak kabul edilemez.
Belediyecilik köylünün karşısına icra göndermek değildir!
Yüreğir Belediye Meclis üyelerine ve Başkan Vekiline açıkça sesleniyorum: Sizler o koltuklarda köylünün sırtına yeni yükler bindirmek için değil, yaşadığı sorunları çözmek için bulunuyorsunuz.
Bir belediyenin başarısı, üreticiden ne kadar vergi topladığıyla değil; yaşadığı yerdeki insanın hayatını ne kadar kolaylaştırdığıyla ölçülür.
Hele ki tarımın bu kadar ağır sorunlarla boğuştuğu bir dönemde, üreticinin karşısına icra takibiyle çıkmak sosyal belediyecilikle bağdaşmaz.
Bu konuda Yüreğir Ziraat Odası Başkanımızdan bilgi alabilirsiniz. Türkiye’deki uygulamaları, mevzuatı ve çiftçimizin yaşadığı mağduriyeti birlikte değerlendirebilirsiniz.
Belediye meclis üyelerinin siyasi kimliklerinden önce, Yüreğir halkına karşı taşıdıkları sorumluluğu hatırlamalarını istiyorum.
CHP’li meclis üyelerine de ayrıca sesleniyorum: Halkın ve üreticinin lehine olmayan bir uygulamaya karşı mücadele etmelisiniz.
Siyasi sorumluluk, yönetimin meclise getirdiği yada getirmeden uyguladığı her şeyi toplumsal sonuçlarına göre tavır almanızı gerekli kılar.
Çağrım açık ve net!
Yüreğir Belediye Meclis üyelerine ve Belediye Başkan Vekiline sesleniyorum:
1.Tarımsal üretim yapılan arazilerden emlak vergisi alınması uygulamasını hukuki çerçevede yeniden değerlendirin.
2.Çiftçiler hakkında başlatılan icra takiplerini derhal durdurmak için gerekli hukuki ve idari girişimleri yapın.
3.Yüreğir Ziraat Odası ile bir araya gelerek üreticilerin mağduriyetini giderin.
4.Çiftçinin üretim yapmasını kolaylaştıracak, tarımı koruyacak bir belediye politikası geliştirin.
Köylünün tarlasını vergi ve icra tehdidiyle karşı karşıya bırakmayın!
Unutmayın; köylü yalnızca kendi geçimini sağlamak için üretmiyor. Bu ülkenin sofrasına ekmek, mutfağına gıda, ekonomisine değer katıyor.
Tarım, ülkenin köküdür. Köylü bu kökün sahibidir.
Kökü kurutulan bir ülkenin geleceği de kurur.
Bir kez daha çağrımı yineliyorum: Yüreğir köylüsünün tarımsal üretim yaptığı arazilerle ilgili emlak vergisi uygulamasını hukuka uygun biçimde yeniden değerlendirin. Üreticinin mağduriyetini giderin, icra takiplerini durdurun!
Çünkü mesele yalnızca emlak vergisi değil; mesele üretimdir, köylüdür, gıda güvenliğidir ve Türkiye’nin geleceğidir!